រំលង​ទៅ​មាតិកា រំលង​ទៅ​មាតិកា

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៩០ នាទី

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ មិនមានន័យថា កីឡាករទាំង ១១ នាក់អាចឈរនៅកន្លែងណាក៏បាន ឬការប្រកួតគ្រប់លីគប្រើច្បាប់ខុសគ្នាទាំងស្រុងឡើយ។ តាមច្បាប់របស់ សហប្រជាជាតិច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ អាយអេហ្វអេប៊ី ក្រុមមួយមានកីឡា...

2026-11-17 5 MIN កំណែ​ប​ន្ទា​ប់: 1.0.0
ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់៖ ៥ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុង ៩០ នាទី

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ មិនមានន័យថា កីឡាករទាំង ១១ នាក់អាចឈរនៅកន្លែងណាក៏បាន ឬការប្រកួតគ្រប់លីគប្រើច្បាប់ខុសគ្នាទាំងស្រុងឡើយ។ តាមច្បាប់របស់ សហប្រជាជាតិច្បាប់បាល់ទាត់អន្តរជាតិ អាយអេហ្វអេប៊ី ក្រុមមួយមានកីឡាករអតិបរមា ១១ នាក់ ហើយត្រូវមានអ្នកចាំទី ១ នាក់នៅលើទីលាន។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២ តង់ តង់នីមួយៗ ៤៥ នាទី សរុប ៩០ នាទី មិនរាប់ពេលបន្ថែម និងការស៊ុតបាល់កាត់សេចក្តី។ ច្បាប់ទាំងនេះត្រូវបានប្រើក្នុងការប្រកួតរបស់ FIFA, UEFA, Premier League និង World Cup 2026 ដោយមានការបកស្រាយលម្អិតពីបាល់ក្រៅទីលាន កំហុស បាល់ពិន័យ ក្រៅល្បែង និង VAR។ ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺត្រូវបែងចែក “ច្បាប់ផ្លូវការ” ពីទម្លាប់អ្នកទស្សនា ហើយពិនិត្យស្ថានការណ៍តាមច្បាប់ IFAB ជានិច្ច។

Mahjong Wins · Free demo

កីឡាករបាល់ទាត់ ១១ នាក់ឈររៀបជួរលើទីលានមុនការប្រកួតធំ បរិយាកាសតានតឹង

ការស្គាល់ច្បាប់មិនមែនសម្រាប់អ្នកអាជីពតែប៉ុណ្ណោះទេ។ អ្នកទស្សនា អ្នកវិភាគ និងអ្នកចង់អានការទស្សន៍ទាយរបស់ កីឡដ្ឋាន ត្រូវយល់ពីចំណុចតូចៗ ព្រោះការសម្រេចចិត្តតែមួយអាចបម្លែងលទ្ធផល ពិន្ទុ និងឱកាសឈ្នះរបស់ក្រុម។ មុននឹងចូលទៅកាន់ករណីស្មុគស្មាញ គួរចាប់ផ្តើមពីការកែជំនឿខុសដែលជួបញឹកញាប់បំផុត។

ចង់ពិនិត្យបរិបទការប្រកួត និងស្ថិតិក្រុមឱ្យបានច្បាស់ជាងមុន សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំនឿខុសទី១៖ ក្រុមមាន ១១នាក់ មានន័យថា ត្រូវលេង ១១នាក់ពេញរហូត — តើពិតឬទេ?

ចម្លើយខ្លីគឺ មិនពិតទេ។ ក្រុមបាល់ទាត់ចាប់ផ្តើមដោយកីឡាករអតិបរមា ១១ នាក់ ប៉ុន្តែអាចនៅសល់តិចជាងនេះ ប្រសិនបើមានការបណ្តេញចេញ ដោយកីឡាករម្នាក់ត្រូវបានផ្តល់កាតក្រហម ឬត្រូវដកចេញដោយសាររបួសដោយគ្មានអ្នកប្ដូរជំនួស។ ទោះយ៉ាងណា ក្រុមមួយមិនអាចបន្តការប្រកួតបានទេ ប្រសិនបើចំនួនកីឡាករធ្លាក់ក្រោមចំនួនអប្បបរមាដែលបទបញ្ជាការប្រកួតកំណត់។

ជំនឿនេះកើតឡើងពីការចងចាំតែលេខ ១១ ប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនបានបែងចែករវាង “ចំនួនអ្នកចាប់ផ្តើម” និង “ចំនួនដែលអាចបន្តលេង”។ អ្នកចាំទីគឺជាតួនាទីដែលមិនអាចបាត់បង់បានក្នុងន័យប្រកួត ព្រោះត្រូវមានកីឡាករម្នាក់ធ្វើជាអ្នកចាំទី ប៉ុន្តែក្រុមអាចប្ដូរអ្នកចាំទីបានតាមបទបញ្ជា និងចំនួនការប្ដូរដែលការប្រកួតអនុញ្ញាត។ ក្នុង FIFA World Cup និងការប្រកួតលីគធំៗ ចំនួនកីឡាករបម្រុង និងការប្ដូរអាចខុសគ្នាតាមបទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍ មិនគួរយកទម្លាប់ Premier League ទៅអនុវត្តលើការប្រកួតស្ម័គ្រចិត្តដោយស្វ័យប្រវត្តិឡើយ។

ច្បាប់ផ្លូវការរបស់ អាយអេហ្វអេប៊ី បញ្ជាក់ថា ក្រុមមួយមានកីឡាករមិនលើស ១១ នាក់ ហើយម្នាក់ក្នុងចំណោមនោះត្រូវជាអ្នកចាំទី។ នេះជាភស្តុតាងសំខាន់ជាងការអះអាងតាមបណ្តាញសង្គម ដែលជាញឹកញាប់ប្រើពាក្យ “ច្បាប់ FIFA” ដោយគ្មានបញ្ជាក់ពីកំណែច្បាប់ ឬបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។

មគ្គុទ្ទេសក៍តួនាទីកីឡាករបាល់ទាត់

ជំនឿខុសទី២៖ បាល់ប៉ះដៃ គឺជាបាល់ពិន័យគ្រប់ករណី — តើពិតមួយផ្នែកឬទេ?

ចម្លើយគឺ ពិតតែជាផ្នែកមួយប៉ុណ្ណោះ។ ការប៉ះបាល់ដោយដៃ ឬដៃខាងលើមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិគ្រប់ស្ថានការណ៍ទេ ព្រោះអាជ្ញាកណ្តាលត្រូវពិនិត្យចេតនា ទីតាំងដៃ និងថាតើដៃបានធ្វើឱ្យរាងកាយ “ធំខុសធម្មតា” ឬអត់។ ប្រសិនបើកំហុសកើតក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ក្រុមការពារ អាចផ្តល់បាល់ពិន័យ ១១ ម៉ែត្រ។

តាមច្បាប់ IFAB កីឡាករត្រូវបានពិន័យនៅពេលប៉ះបាល់ដោយចេតនា ឬពេលទីតាំងដៃបង្កើនទំហំរាងកាយដោយមិនសមហេតុផលសម្រាប់ចលនានោះ។ ឧទាហរណ៍ ដៃដែលលាតចេញដើម្បីទប់បាល់អាចបង្កើតកំហុស ប៉ុន្តែដៃដែលនៅជិតរាងកាយក្នុងចលនាធម្មតា មិនចាំបាច់ជាកំហុសឡើយ។ ចំណុចនេះធ្វើឱ្យការវិភាគបាល់ពិន័យមិនអាចពឹងផ្អែកលើរូបភាពតែមួយសន្លឹកបានទេ ព្រោះត្រូវពិនិត្យលំដាប់ចលនា មុំកាមេរ៉ា និងទីតាំងកីឡាករ។

ការប្រើ VAR ក៏មិនមានន័យថា រាល់ការប៉ះដៃនឹងត្រូវពិនិត្យឡើងវិញដែរ។ VAR ផ្តោតលើកំហុសច្បាស់លាស់ និងសំខាន់ក្នុងស្ថានការណ៍គ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ FIFA ពិពណ៌នា VAR ជាប្រព័ន្ធជំនួយអាជ្ញាកណ្តាល មិនមែនជាអាជ្ញាកណ្តាលទីពីរដែលអាចបញ្ច្រាសរាល់ការសម្រេចចិត្តឡើយ។ ដូច្នេះ ក្នុងការទស្សន៍ទាយរបស់ កីឡដ្ឋាន គួរវិភាគទម្រង់ការពារ និងទំនោរបង្កកំហុស ជំនួសឱ្យសន្និដ្ឋានថា “បាល់ប៉ះដៃស្មើបាល់ពិន័យ”។

ឯកសារ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ IFAB ប្រើគោលការណ៍ថា “ការប៉ះបាល់ដោយដៃមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិគ្រប់ករណីទេ”។ ពាក្យនេះមានសារៈសំខាន់ ព្រោះវាបំបែកការវិនិច្ឆ័យផ្អែកលើបរិបទចេញពីការសម្រេចចិត្តតាមអារម្មណ៍។

ចំណុចដែលត្រូវពិនិត្យនៅពេលវិភាគបាល់ប៉ះដៃ

  • ទីតាំងដៃនៅពេលបាល់ប៉ះ។
  • ចម្ងាយរវាងអ្នកទាត់ និងអ្នកការពារ។
  • តើដៃកំពុងលាត ដើម្បីបង្កើនទំហំរាងកាយឬអត់។
  • តើការប៉ះកើតក្នុងតំបន់ពិន័យ ឬក្រៅតំបន់ពិន័យ។
  • តើមានការប៉ះបាល់មុនដោយផ្នែកផ្សេងនៃរាងកាយឬទេ។
  • តើ VAR រកឃើញកំហុសច្បាស់លាស់ និងសំខាន់ឬអត់។

ចង់យល់ពីចំណុចដែលបម្លែងការសម្រេចចិត្តរបស់អាជ្ញាកណ្តាល សូមពិនិត្យការពន្យល់លម្អិតនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំនឿខុសទី៣៖ ក្រៅល្បែងត្រូវវាស់តាមផ្នែករាងកាយទាំងមូល — ជំនឿនេះខុសដាច់ខាត

ចម្លើយត្រឹមត្រូវគឺ ក្រៅល្បែងត្រូវវាយតម្លៃតាមផ្នែករាងកាយដែលអាចប្រើស៊ុតបាល់បាន មិនមែនតាមក្បាលជើងទាំងមូល ឬរាងកាយទាំងមូលឡើយ។ កីឡាករមិនត្រូវបានចាត់ថាក្រៅល្បែង ប្រសិនបើផ្នែករាងកាយដែលអាចរកគ្រាប់បាល់បាន នៅស្របនឹងអ្នកការពារចុងក្រោយ ឬនៅខាងក្រោយអ្នកការពារនោះនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់។

ច្បាប់នេះមានបីស្រទាប់ដែលត្រូវគិតជាមួយគ្នា៖ ទីតាំងកីឡាករ ទីតាំងនៅពេលមិត្តរួមក្រុមប៉ះបាល់ និងការចូលរួមក្នុងសកម្មភាពប្រកួត។ កីឡាករអាចឈរនៅទីតាំងក្រៅល្បែង ប៉ុន្តែមិនត្រូវបានពិន័យ ប្រសិនបើមិនចូលរំខានអ្នកប្រឆាំង មិនទទួលផលប្រយោជន៍ពីការប៉ះបាល់ និងមិនជ្រៀតជ្រែកលេង។ នេះជាមូលហេតុដែលខ្សែបន្ទាត់ VAR អាចបង្ហាញថាកីឡាករម្នាក់មានស្មា ឬជង្គង់លើសបន្តិច ប៉ុន្តែមិនអាចសម្រេចបានដោយមើលជើងតែប៉ុណ្ណោះ។

ករណីដែលមនុស្សជាច្រើនមិនបានកត់សម្គាល់គឺ កីឡាករមិនអាចត្រូវបានចាត់ក្រៅល្បែងដោយសារទទួលបាល់ផ្ទាល់ពីការទាត់បាល់ចេញពីទីលាន ការទាត់ជ្រុង ឬការទាត់បាល់ពីអ្នកប្រឆាំងនៅពេលអ្នកប្រឆាំងមានការគ្រប់គ្រងបាល់ដោយចេតនា។ ប៉ុន្តែការសង្គ្រោះបាល់ដោយចៃដន្យរបស់អ្នកការពារ មិនតែងតែបញ្ចប់ស្ថានភាពក្រៅល្បែងឡើយ។ ភាពខុសគ្នារវាង “ការលេងបាល់ដោយចេតនា” និង “ការបង្វែរបាល់ដោយចៃដន្យ” គឺជាចំណុចដែលមានឥទ្ធិពលខ្លាំងលើការសម្រេចចិត្ត VAR។

អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យខ្សែ VAR លើអេក្រង់ ខណៈកីឡាកររង់ចាំលទ្ធផលក្នុងកីឡដ្ឋាន

តើហេតុអ្វីក្រៅល្បែងមិនមែនជាការវាស់ចម្ងាយធម្មតា?

ចម្លើយគឺ ព្រោះច្បាប់ក្រៅល្បែងពិនិត្យទាំងទីតាំង និងសកម្មភាពរបស់កីឡាករ។ ការឈរខាងមុខអ្នកការពារមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ផ្តល់កំហុសទេ ប្រសិនបើកីឡាករមិនចូលរួមក្នុងការលេង។ នៅពេលបាល់ត្រូវបានបញ្ជូន ចំណុចសម្រេចចិត្តគឺពេលបាល់ត្រូវបានប៉ះ មិនមែនពេលកីឡាករទទួលបាល់បន្ទាប់មកឡើយ។

ក្នុងការប្រកួតដែលប្រើ VAR បន្ទាត់ក្រៅល្បែងអាចត្រូវបានគូរតាមទិន្នន័យរូបភាព និងកាមេរ៉ាច្រើនមុំ ប៉ុន្តែប្រព័ន្ធមិនជំនួសការវិនិច្ឆ័យអំពីការរំខានអ្នកប្រឆាំងទេ។ ប្រសិនបើកីឡាករមិនប៉ះបាល់ ប៉ុន្តែបាំងទស្សនៈអ្នកចាំទី ឬប្រជែងបាល់ជាមួយអ្នកការពារ គាត់អាចត្រូវបានចាត់ថាចូលរួមក្នុងសកម្មភាពប្រកួត។ អ្នកអានគួរបែងចែករវាង “ក្រៅល្បែងតាមទីតាំង” និង “កំហុសក្រៅល្បែង” ព្រោះពាក្យទាំងពីរមិនមានន័យដូចគ្នា។

ការពន្យល់អំពី VAR និងក្រៅល្បែង

តើពេលវេលា ការប្ដូរ និងការបន្ថែមម៉ោង ត្រូវគណនាយ៉ាងដូចម្តេច?

ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០ នាទី បែងជា ២ តង់ ៤៥ នាទី ហើយអាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមពេលសម្រាប់ការឈប់លេង ដូចជា ការប្ដូរ ការរបួស ការពន្យារពេល ការអបអរសាទរគ្រាប់បាល់ និងការពិនិត្យ VAR។ ពេលបន្ថែមមិនមែនជាលេខកំណត់ថេរដូចជា ៣ ឬ ៥ នាទីគ្រប់ការប្រកួតឡើយ ព្រោះវាអាស្រ័យលើព្រឹត្តិការណ៍ដែលបានកើតក្នុងតង់នោះ។ ការបន្ថែមម៉ោងបន្ទាប់ពី ៩០ នាទី គឺជារបៀបផ្សេងទៀតដែលប្រើក្នុងការប្រកួតកាត់សេចក្តីតាមបទបញ្ជាព្រឹត្តិការណ៍។

អ្នកទស្សនាជាច្រើនច្រឡំ “ពេលបន្ថែមនៅចុងតង់” ជាមួយ “បន្ថែមម៉ោង ៣០ នាទី”។ ពេលបន្ថែមចុងតង់ជាផ្នែកនៃការប្រកួត ៩០ នាទី ខណៈការបន្ថែមម៉ោងជាទូទៅមាន ២ ផ្នែក ផ្នែកនីមួយៗ ១៥ នាទី ប្រសិនបើការប្រកួតត្រូវរកអ្នកឈ្នះ។ បន្ទាប់ពីនោះ អាចមានការស៊ុតបាល់កាត់សេចក្តីតាមបទបញ្ជា។ FIFA បង្ហាញថា ការប្រកួតនីមួយៗអាចមានបទបញ្ជាជាក់លាក់សម្រាប់វគ្គជម្រុះ ដូច្នេះមិនគួរសន្និដ្ឋានថាការប្រកួតលីគ និង World Cup មាននីតិវិធីដូចគ្នាទាំងអស់ឡើយ។

ចំណុចព័ត៌មានសំខាន់មួយគឺ ការប្ដូរកីឡាករមិនត្រឹមតែប៉ះពាល់ដល់កម្លាំងក្រុមទេ ប៉ុន្តែប៉ះពាល់ដល់ការគណនាពេលបន្ថែម និងយុទ្ធសាស្ត្រផងដែរ។ ក្រុមដែលប្ដូរច្រើននៅតង់ទីពីរ អាចបង្កើនពេលឈប់លេង ខណៈក្រុមដែលនាំមុខអាចប្រើការប្ដូរ ដើម្បីបន្ថយល្បឿនប្រកួត។ ទោះជាយ៉ាងណា ការបកស្រាយចំនួនអ្នកប្ដូរត្រូវអានពីបទបញ្ជាការប្រកួតជាក់លាក់ មិនមែនយកលេខពី UEFA Champions League ទៅអនុវត្តលើការប្រកួតក្នុងស្រុកដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ។

ត្រូវការមើលការប្រែប្រួលក្រុម និងទិន្នន័យមុនប្រកួតឱ្យបានមានហេតុផល សូមអានការវិភាគបន្ថែមនៅទីនេះ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីជាវិធីដែលមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់យល់ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់?

វិធីដែលមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតគឺបែងចែកច្បាប់ជាប្រភេទ ហើយភ្ជាប់ច្បាប់នីមួយៗជាមួយស្ថានការណ៍ជាក់ស្តែង។ ចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ ទំហំទីលាន ពេលវេលា និងបាល់ចូលលេង បន្ទាប់មកសិក្សាកំហុស បាល់ពិន័យ ក្រៅល្បែង កាត និង VAR។ ការអានច្បាប់ទាំង ១៧ ផ្នែករបស់ IFAB ក្នុងពេលតែមួយអាចធ្វើឱ្យច្រឡំ ដូច្នេះការរៀនតាមលំដាប់នឹងមានតម្លៃរំពឹងទុកខ្ពស់ជាង។

ក្រុមអ្នកវិភាគរបស់ កីឡដ្ឋាន គួរប្រើវិធីបួនជំហានខាងក្រោម៖

  1. កំណត់ការប្រកួត និងបទបញ្ជាដែលកំពុងប្រើ ដូចជា FIFA World Cup 2026, UEFA ឬលីគក្នុងស្រុក។
  2. កត់ចំនួនកីឡាករចាប់ផ្តើម អ្នកបម្រុង ការប្ដូរ និងតួនាទីអ្នកចាំទី។
  3. ពិនិត្យស្ថានការណ៍សំខាន់ៗតាមលំដាប់ពេលវេលា មិនមើលតែរូបភាពចុងក្រោយ។
  4. ប្រៀបធៀបការសម្រេចចិត្តជាមួយអត្ថបទច្បាប់ IFAB និងការណែនាំអាជ្ញាកណ្តាល មុនធ្វើសេចក្តីសន្និដ្ឋាន។

ព័ត៌មានដែលគេមើលរំលងជាញឹកញាប់គឺ បាល់មិនចាំបាច់ឆ្លងខ្សែទាំងមូល ដើម្បីឱ្យការប្រកួតបន្តពីការទាត់បាល់ចូលលេងឡើយ។ ចំណែកគ្រាប់បាល់វិញ បាល់ត្រូវឆ្លងខ្សែទីទាំងមូលរវាងបង្គោល និងក្រោមរបារទី ដោយមិនមានកំហុសពីក្រុមវាយប្រហារ។ ច្បាប់តូចៗបែបនេះអាចបម្លែងការវិភាគឱកាសគ្រាប់បាល់បាន ព្រោះស្ថិតិការស៊ុត និងស្ថិតិគ្រាប់បាល់មិនមែនជារឿងដូចគ្នា។

ការសិក្សាច្បាប់ផ្លូវការពី សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង IFAB មានភាពជឿទុកចិត្តខ្ពស់ជាងការចែករំលែកដែលគ្មានប្រភព។ “ច្បាប់ការប្រកួតត្រូវអនុវត្តតាមកំណែដែលមានសុពលភាពនៅពេលនោះ” គឺជាគោលការណ៍អនុវត្តដែលអ្នកវិភាគគ្រប់រូបគួរចងចាំ ព្រោះកំណែច្បាប់ និងការណែនាំអាចត្រូវបានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព។

តើអ្វីខ្លះគួរមិនអើពើ នៅពេលសិក្សាច្បាប់បាល់ទាត់?

គួរមិនអើពើការអះអាងដាច់ខាតដែលមិនបញ្ជាក់ប្រភព កាលបរិច្ឆេទ ឬការប្រកួតជាក់លាក់។ ឃ្លាដូចជា “កាតក្រហមមានន័យថាអ្នកលេងត្រូវចេញជានិច្ចក្នុងគ្រប់ប្រភេទការប្រកួត” ឬ “VAR តែងតែត្រឹមត្រូវជាងអាជ្ញាកណ្តាល” ស្តាប់ទៅងាយ ប៉ុន្តែខុសពីវិធីអនុវត្តពិត។ ការសម្រេចចិត្តអាចពឹងផ្អែកលើប្រភេទកំហុស ទីតាំង ការគ្រប់គ្រងបាល់ និងបទបញ្ជារបស់ព្រឹត្តិការណ៍។

ក៏គួរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះវីដេអូកាត់ខ្លីដែលលុបបរិបទចេញ។ ស្ថានការណ៍ក្រៅល្បែងត្រូវការពេលបញ្ជូនបាល់ ខណៈកំហុសប៉ះដៃត្រូវការពិនិត្យទីតាំងដៃ និងចេតនា។ ប្រសិនបើមើលតែស៊ុមចុងក្រោយ អ្នកអាចឃើញកីឡាករនៅខាងមុខ ប៉ុន្តែមិនឃើញថាអ្នកការពារបានបញ្ជូនបាល់ដោយចេតនាមុននោះឡើយ។ ដូច្នេះ ទិន្នន័យវីដេអូ និងច្បាប់ត្រូវធ្វើការរួមគ្នា មិនមែនប្រកួតគ្នាទេ។

អ្នកអានដែលប្រើព័ត៌មាននេះសម្រាប់ការទស្សន៍ទាយប្រកួត គួរយកច្បាប់ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់ការវាយតម្លៃ មិនមែនជាការធានាលទ្ធផល។ លទ្ធផលបាល់ទាត់មានអថេរច្រើន ដូចជា របួស ស្ថានភាពផ្លូវចិត្ត អាកាសធាតុ ការសម្រេចចិត្តអាជ្ញាកណ្តាល និងប្រសិទ្ធភាពបញ្ចប់ឱកាស។ កុំច្រឡំការយល់ច្បាប់ជាមួយការដឹងលទ្ធផលជាមុន ព្រោះតម្លៃរំពឹងទុកនៃការព្យាករណ៍តែងមានភាពមិនប្រាកដប្រជា។

អ្នកវិភាគបាល់ទាត់កំពុងប្រៀបធៀបសៀវភៅច្បាប់ IFAB ជាមួយស្ថិតិការប្រកួតលើកុំព្យូទ័រ

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ ច្បាប់ ១១នាក់ ត្រូវអានជាប្រព័ន្ធ

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានស្នូលច្បាស់៖ ក្រុមចាប់ផ្តើមមានកីឡាករអតិបរមា ១១ នាក់ មានអ្នកចាំទី ១ នាក់ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០ នាទី ហើយកំហុសត្រូវវាយតម្លៃតាមបរិបទ។ ប៉ុន្តែការយល់ជ្រៅត្រូវការបែងចែកច្បាប់ក្រៅល្បែង បាល់ប៉ះដៃ ការប្ដូរ ពេលបន្ថែម កាត និង VAR ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ប្រភព IFAB, FIFA, UEFA និងបទបញ្ជាការប្រកួតគួរត្រូវបានពិនិត្យមុនពេលសន្និដ្ឋានអំពីស្ថានការណ៍ណាមួយ។ ប្រសិនបើអ្នកចង់ប្រើព័ត៌មានសម្រាប់ការទស្សន៍ទាយ World Cup 2026 សូមកត់ត្រាកាលបរិច្ឆេទកំណែច្បាប់ និងបរិបទការប្រកួតជាមុន បន្ទាប់មកទើបប្រៀបធៀបស្ថិតិក្រុមតាមវិធីមានវិន័យ។

សម្រាប់ការវិភាគបាល់ទាត់ និងព័ត៌មាន World Cup 2026 ដែលភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយស្ថិតិកីឡាករ សូមចូលទៅកាន់ កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យថា ក្រុមមួយអាចមានកីឡាករនៅលើទីលានអតិបរមា ១១ នាក់ ហើយត្រូវមានអ្នកចាំទី ១ នាក់។ វាមិនមានន័យថាក្រុមត្រូវរក្សាចំនួន ១១ នាក់ពេញ ៩០ នាទីទេ ព្រោះកាតក្រហម របួស ឬបទបញ្ជាការប្រកួតអាចធ្វើឱ្យចំនួនកីឡាករថយចុះ។ ចំនួនអ្នកបម្រុង និងការប្ដូរត្រូវពិនិត្យតាមការប្រកួតជាក់លាក់។

សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមរៀនច្បាប់បាល់ទាត់ពីណា?

ចម្លើយ៖ គួរចាប់ផ្តើមពីចំនួនកីឡាករ ពេលវេលា បាល់ចូលលេង កំហុស និងក្រៅល្បែង។ បន្ទាប់មកអានច្បាប់ IFAB អំពីបាល់ប៉ះដៃ កាត និង VAR ដោយភ្ជាប់ជាមួយវីដេអូស្ថានការណ៍ពេញ។ ការរៀនតាមប្រភេទធ្វើឱ្យងាយចងចាំជាងការអានច្បាប់ទាំងមូលដោយគ្មានលំដាប់។

សំណួរ៖ តើបាល់ប៉ះដៃ និងបាល់ពិន័យមានភាពខុសគ្នាដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់ប៉ះដៃមិនមែនជាកំហុសដោយស្វ័យប្រវត្តិទេ ខណៈបាល់ពិន័យត្រូវផ្តល់នៅពេលអាជ្ញាកណ្តាលកំណត់ថាមានកំហុសក្នុងតំបន់ពិន័យ។ អាជ្ញាកណ្តាលពិនិត្យចេតនា ទីតាំងដៃ ការលាតដៃ និងចម្ងាយពីបាល់។ ប្រសិនបើកំហុសរបស់អ្នកការពារកើតក្នុងតំបន់ពិន័យ អាចមានបាល់ពិន័យ ១១ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែមិនមែនរាល់ការប៉ះដៃសុទ្ធតែឈានដល់ករណីនេះឡើយ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីគ្រាប់បាល់មួយត្រូវបានលុបចោលដោយសារ ក្រៅល្បែង?

ចម្លើយ៖ គ្រាប់បាល់អាចត្រូវលុបចោល ប្រសិនបើអ្នកវាយប្រហារស្ថិតនៅទីតាំងក្រៅល្បែងនៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ ហើយបន្ទាប់មកចូលរួមក្នុងសកម្មភាពប្រកួត។ ការវាស់ទីតាំងផ្អែកលើផ្នែករាងកាយដែលអាចស៊ុតបាល់បាន មិនមែនលើដៃទេ។ VAR អាចជួយកំណត់ទីតាំង ប៉ុន្តែការវិនិច្ឆ័យអំពីការរំខានអ្នកប្រឆាំងនៅតែត្រូវការការបកស្រាយរបស់អាជ្ញាកណ្តាល។

សំណួរ៖ តើពេលបន្ថែម និងការបន្ថែមម៉ោងខុសគ្នាឬទេ?

ចម្លើយ៖ ខុសគ្នា។ ពេលបន្ថែមគឺជានាទីដែលអាជ្ញាកណ្តាលបន្ថែមនៅចុងតង់ ដើម្បីសងពេលដែលបាត់បង់ក្នុងការប្ដូរ របួស គ្រាប់បាល់ ឬ VAR។ ការបន្ថែមម៉ោងជាទូទៅមាន ២ ផ្នែក ផ្នែកនីមួយៗ ១៥ នាទី ហើយប្រើនៅពេលការប្រកួតកាត់សេចក្តីត្រូវរកអ្នកឈ្នះតាមបទបញ្ជា។

សំណួរ៖ តើ VAR អាចបញ្ច្រាសរាល់ការសម្រេចចិត្តរបស់អាជ្ញាកណ្តាលបានទេ?

ចម្លើយ៖ មិនបានទេ ព្រោះ VAR ប្រើសម្រាប់កំហុសច្បាស់លាស់ និងសំខាន់ក្នុងប្រភេទស្ថានការណ៍ដែលច្បាប់អនុញ្ញាត។ ជាទូទៅ វាពិនិត្យគ្រាប់បាល់ បាល់ពិន័យ កាតក្រហមដោយផ្ទាល់ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណកីឡាករ។ ប្រសិនបើជាស្ថានការណ៍ដែលអាចបកស្រាយបានច្រើន ហើយមិនមានកំហុសច្បាស់លាស់ អាជ្ញាកណ្តាលអាចរក្សាការសម្រេចចិត្តដើម។

កីឡដ្ឋាន · System Archive · Entry Complete

Related Articles